Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2011





"σύκο και δράσε!"







Το "σπόρι" βγήκε παγανιά στις λημνιές συκιές.
Μαζέψαμε σύκα για να τα αποξηράνουμε.
Ιδού το φωτορεπορτάζ της υπόθεσης.





Η περιπέτεια ξεκινάει!

Ο ρεπόρτερ, φωτογραφίζει τον ρεπόρτερ, που φωτογραφίζει το αγροτικό που μεταφέρει μέρος της συκο-ομάδας.




Οι νέοι μας "σπόροι" σε μεγάλες συκο-περιπέτειες!





Λόλα να ένα σύκο!





Ξεκινάει η αποξήρανση.
Ένα από τα καφάσια πάνω στα ξύλα που πλύναμε , στεγνώσαμε και τοποθετήσαμε πάνω στο τραπέζι.



Καλά που σηκώ-θηκα από τον καναπέ μου το καλοκαίρι και συκο-μάζεψα. Έτσι, το χειμώνα αραχτή στον καναπέ μου (όπως αρμόζει σε κάθε νεοέλληνα βεβαίως-βεβαίως), θα συκο-τρώω με περισσή συκο-ευχαρίστηση.



Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 2011

Βιντεο: Παίζουμε οικολογικά - Ζούμε λογικά - Ενεργούμε ομαδικά!

Παίζουμε οικολογικά - Ζούμε λογικά - Ενεργούμε ομαδικά!


Σάββατο 30 Ιουλίου 2011

-


«Είμαστε σημαντικοί ακόμα κι όταν δεν έχουμε χρήματα».
«Η κινητήρια δύναμη της γης είναι η αγάπη».
Αυτά είναι δύο από τα συνθήματα του Πελίτι.
Ποιο είναι όμως το Πελίτι και πως είναι δυνατόν να είμαστε σημαντικοί ακόμα κι όταν δεν έχουμε χρήματα;
Η κοινωνία μας στηρίζεται πάνω στη διακίνηση του χρήματος. Δουλεύουμε για να έχουμε γεμάτο το πορτοφόλι μας, τις πιστωτικές μας κάρτες και ποιος ξέρει τι άλλο στη συνέχεια. Με τα χρήματα μπορούμε ν’αγοράσουμε φαγητό, ρούχα, να βγούμε για το ποτό μας, να κάνουμε δώρα στους φίλους μας, να πληρώσουμε τους λογαριασμούς, την εφορία, τις πιστωτικές και τα δάνεια, μπορούμε ακόμα να έχουμε καλύτερη εξυπηρέτηση σε περίπτωση ασθένειας. Η κινητήρια δύναμη της σημερινής κοινωνίας είναι το χρήμα. Έτσι δεν είναι;
Ναι έτσι είναι.
Για ένα μέρος όμως των ανθρώπων το οποίο έχει ήδη αφυπνισθεί και καταλαβαίνει τι συμβαίνει γύρω του, τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Η κινητήρια δύναμη αυτών των ανθρώπων είναι η ΑΓΑΠΗ. Η ΑΓΑΠΗ δεν έχει να κάνει απλά με μια συναισθηματική αίσθηση. Η ΑΓΑΠΗ είναι μια εμπειρία πολύ πιο βαθιά, που εμπεριέχει τις έννοιες του Σεβασμού και της Φροντίδας πρώτα προς κάτι έμψυχο ή άψυχο, έξω από εμάς, και κατά δεύτερο λόγο προς εμάς.
Το Πελίτι λοιπόν αναφέρεται σ’αυτή τη βαθιά αίσθηση της ΑΓΑΠΗΣ που οφείλουμε στη Φύση. Η Φύση είναι το σπίτι μας, αυτή μας θρέφει με τους καρπούς της και μας ξεδιψάει με το δροσερό νερό της (η Φύση το κάνει αυτό κι όχι τα εμφιαλωμένα πλαστικά μπουκάλια που μάθαμε πια να αγοράζουμε = χρήμα). Απ’αυτήν γεννιόμαστε, μέσα σ’αυτή ζούμε και σ’αυτήν επιστρέφουμε μετά το θάνατό μας.
Όμως με την εκβιομηχάνιση της ζωής μας και την καθαρά τεχνοκρατική αντίληψη που επικρατεί πλέον, έχουμε χάσει την επαφή μας με τη Φύση και κατά συνέπεια με τον ίδιο τον εαυτό μας. Δεν έχουμε ιδέα και δεν μας ενδιαφέρει τις περισσότερες φορές, πως έφτασε αυτή η ντομάτα μεσ’το πιάτο μας. Ποιος την καλλιέργησε, που την καλλιέργησε, με τι λιπάσματα και φάρμακα την κανάκεψε για να αντέξει τόσες και τόσες αρρώστιες κι όλα αυτά τα χιλιόμετρα που έκανε για να φτάσει σπίτι μας. Είναι γνωστό πλέον, ότι πολλοί παραγωγοί αναγκάζονται να αγοράζουν κάθε χρόνο σπόρους (με δάνεια = χρήμα), οι οποίοι είναι ανθεκτικότεροι στις ασθένειες και δίνουν περισσότερο καρπό ώστε να αποκομίσουν μεγαλύτερο κέρδος. Αυτό είναι μια κακή πρακτική για την οποία δεν ευθύνονται αποκλειστικά οι παραγωγοί αλλά κυρίως οι εταιρείες που παράγουν σπόρους και λιπάσματα και προωθούν αυτού του είδους τις καλλιέργειες με αποτέλεσμα οι παραγωγοί να κρατούνται δέσμιοι στις τράπεζες (= χρήμα).
Μ’αυτόν τον τρόπο σταδιακά η βιοποικιλότητα των σπόρων εξαφανίζεται. Ο πλούτος της Φύσης μειώνεται γιατί οι σπόροι που προωθούνται είναι συγκεκριμένοι και δημιουργημένοι κατά κάποιο τρόπο εργαστηριακά. Πάρα πολλές ποικιλίες έχουν πλέον εξαφανιστεί.
Το Πελίτι ξεκίνησε μέσα από τις προσωπικές αναζητήσεις του Παναγιώτη Σαϊνατούδη το 1995 με σκοπό να διασώσει όσους περισσότερους Ελληνικούς - ντόπιους σπόρους είναι δυνατόν. Διατηρεί δίκτυο ανταλλαγής ντόπιων ποικιλιών και προτρέπει τους εθελοντές του να διατηρούν σπορεία για να σώσουν τις ποικιλίες. Επίσης, προσπαθεί να διασώσει αυτόχθονα αγροτικά ζώα, όπως για παράδειγμα, το Σκυριανό αλογάκι.
Οι βασικοί του στόχοι του είναι:
- Η συλλογή, διατήρηση και διάδοση των ντόπιων ποικιλιών,
- Η ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών χωρίς τη μεσολάβηση του χρήματος,
- Η δημιουργία μιας εναλλακτικής κοινότητας με κύριο άξονα τη διατήρηση των ντόπιων ποικιλιών.
Το Πελίτι διοργανώνει Πανελλαδικές γιορτές ανταλλαγής παραδοσιακών ποικιλιών εδώ και έντεκα χρόνια με στόχο να δωθούν σε όσο το δυνατόν περισσότερους καλλιεργητές παραδοσιακές ποικιλίες σπόρων και να έρθουν σε επαφή οι καλλιεργητές μεταξύ τους ανταλλάσοντας εμπειρίες και γνώσεις. Επίσης, κατά τη διάρκεια των γιορτών οι καλλιεργητές που δεν έχουν παραδοσιακούς σπόρους έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν. Ένα σημαντικό στοιχείο αυτών των γιορτών είναι η μη μεσολάβηση χρήματος. Αν κάποιος θέλει να αποκτήσει σπόρους και να τους καλλιεργήσει μπορεί να το κάνει ελεύθερα, χωρίς να πληρώσει. Σπόροι αποστέλλονται επίσης και ταχυδρομικά.
Το Πελίτι έχει ξεκινήσει και την ανταλλαγή υπηρεσιών, πάντα χωρίς τη μεσολάβηση χρημάτων.
Το Πελίτι - στα ποντιακά Πελίτ σημαίνει βελανιδιά - είναι ένα κίνημα ΑΓΑΠΗΣ προς τη Φύση, μια προσπάθεια να διατηρήσουμε την επαφή μας μαζί της και να μη χάσουμε τον εαυτό μας. Το κίνημα αυτό μεγαλώνει μέρα με τη μέρα και εξαπλώνεται σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας όπου ήδη έχουν σχηματιστεί τοπικές ομάδες.
Στη Λήμνο έχει ήδη ξεκινήσει η τοπική ομάδα του Πελίτι, «το σπόρι της Λήμνου», της οποίας εμπνευστής και δημιουργός είναι ο Παντελής Κελεσίδης. Οι συναντήσεις της ομάδας πραγματοποιούνται σε διάφορα αγροκτήματα,
κάθε δεκαπενθήμερο και τα μέλη της είναι άνθρωποι με αγάπη προς τη φύση, τις καλλιέργειες και τα ζώα του τόπου μας. Υπάρχουν ποικίλες δράσεις οι οποίες θα πραγματοποιηθούν σταδιακά και η προσέλευση νέων μελών είναι πάντα ευπρόσδεκτη.
«Από χέρι σε χέρι και από καρδιά σε καρδιά για να μη χάσουμε αύριο αυτά που έχουμε σήμερα».

Δευτέρα 20 Ιουνίου 2011

Γράμμα προς το "σπόρι" της λήμνου #2

Αγαπητό μου «σπόρι»,

Ναι! Είναι αλήθεια! Η συνάντησή μας έγινε σ’ένα καταπληκτικό μέρος. Ήταν το κτήμα της Μαρίας-Αλίκης, ένα μέρος που σου θύμιζε άλλες εποχές. Απομακρυσμένο από τα μάτια του κόσμου, μας γέμισε ηρεμία και δροσιά. Δροσιά γιατί είχε κάτι τεράστια δέντρα που μας φιλοξενούσαν κάτω από τη σκιά τους κι αυτό το ρυάκι...αχ αυτό το ρυάκι...πόσο δροσερό κι όμορφο ήταν; Μας ξεδίψασε στην επιστροφή μας γιατί είναι αλήθεια, ότι έκανε πολύ ζέστη εκείνη τη μέρα!

Έβλεπα το νερό να τρέχει γάργαρο και σκεφτόμουν ότι το νερό είναι ένα δώρο του Θεού και της φύσης, το οποίο όμως εμείς καταφέραμε να το βρωμίζουμε με τα παλιο-απορρυπαντικά μας, να το σκορπάμε ασύστολα από‘δω κι από’κει ενώ στερεύει πια, και φυσικά να το πληρώνουμε και να το αγοράζουμε μέσα σε πλαστικά μπουκάλια που ποιος ξέρει πόσες ώρες τα βάραγε ο ήλιος «κατακέφαλα»!

Στην περιήγησή μας είδαμε το όμορφο μποστάνι και τα κλίματα. Περιφραγμένα πάντα γιατί κυκλοφορούν πολλά κουνελάκια. Αναγνωρίσαμε διάφορα βότανα και φυτά, και δοκιμάσαμε κάτι άσπρα μούρα, άλλο πράγμα! Είδαμε κι ένα μικρό, παλιό εξωκλήσσι, στο οποίο γίνονταν ακόμα και πανηγύρια παλιά, όπως μας είπε η Μαρία-Αλίκη. Φαντάζομαι πόσο ζωντανός θα ήταν ο τόπος εκεί για να γίνονται πανηγύρια...

Μετά την περιήγησή μας στο κτήμα επιστρέψαμε στην είσοδο του κτήματος και γευτήκαμε τα νόστιμα φαγητά που είχε ετοιμάσει η μητέρα της Μαρίας-Αλίκης. Με δυσκολία καταφέραμε να συζητήσουμε γιατί ναι μεν «νηστικό αρκούδι δεν χορεύει», αλλά και «καλοφαγομένο αρκούδι δεν συζητάει»!

Φαίνεται όμως ότι η αγάπη μας για σένα καλό μου «σπόρι» μας έκανε να τα καταφέρουμε. Έτσι λοιπόν, θέσαμε στόχους για τις επόμενες κινήσεις μας και ορίσαμε την επόμενη συνάντησή μας.

Δε θα σου πω όμως τι ακριβώς αποφασίσαμε. Θα σ’αφήσω να δεις από μόνο σου τη συνέχεια!!

Σε χαιρετώ,

Η σπορο-‘Αννα

ΥΓ. Αααα δε σου είπα... είχαμε και νέα σποράκια στην παρέα...μεγαλώνουμε!!!τ

Σάββατο 18 Ιουνίου 2011

Γράμμα προς το "σπόρι" της λήμνου

Αγαπητό μου «σπόρι»,

Σε βρήκα ψαχουλεύοντας το διαδίκτυο για χρονοτράπεζες.

Θα μου πεις «τι δουλειά έχω εγώ, ένα σπόρι, με πως το είπες...με τις χρονοτράπεζες!!!;;;»

Δεν μπορώ να σου απαντήσω ακριβώς τι σχέση έχεις, αλλά μπορώ να σου πω ότι το διαδίκτυο είναι τεράστιο κι όσο το ψαχουλεύεις τόσο σου φέρνει μπροστά σου όμορφα πράγματα.

‘Ετσι λοιπόν σε ανακάλυψα καλό μου σποράκι κι έμαθα ότι σύντομα θα γινόταν η δεύτερη συνάντηση των Λημνιών «σπόρων»!! ‘Αδραξα την ευκαιρία και επικοινώνησα με τον Παντελή (είναι το πρώτο τοπικό «σπόρι» που ανακάλυψα).

Παρόλο που εκείνη η μέρα ήταν κάπως περίεργη και το κεφάλι μου βαρύ σα να΄ταν γεμάτο με 10 οκάδες πέτρες , πήρα το αυτοκίνητο και ψαχουλεύοντας πάλι (στο χωριό αυτή τη φορά), βρήκα το σπίτι του Παντελή και της Ελένης.

Σιγά σιγά μαζεύτηκαν κι άλλα «σπόρια» (θα μου επιτρέψεις να αποκαλώ έτσι τους ανθρώπους που αγκαλιάζουν με αγάπη, φροντίδα και σεβασμό το κάθε μικρό σποράκι και το κάθε μικρό φυτό της μάνας γης μας), έγινε ανταλλαγή μικρών φυτών και συζήτηση στον όμορφο κήπο των παιδιών κι επειδή άρχισε να δροσίζει, μπήκαμε στο σπίτι και είδαμε εκτενέστερα τους σπόρους που έφεραν τα παιδιά, αλλά κι αυτούς που είχε ο Παντελής φερμένους από το Πελίτι.

Εκεί κάναμε μια πιο επίσημη - ας το πούμε - γνωριμία μεταξύ μας και συζητήσαμε πολλά και ενδιαφέροντα θέματα. Είμασταν περίπου 10 άτομα, το καθένα με τη δική του ιστορία αλλά με ένα κοινό ενδιαφέρον: τη φύση.

Τα Λημνιά σποράκια μέσα στον ενθουσιασμό τους και υπό το βλέμμα των λαχταριστών εδεσμάτων της Ελένης, έθεσαν τόσα πολλά θέματα που δεν μπορούσαμε να βάλουμε μια σειρά βρε παιδί μου! Όμως κάναμε μια πολύ καλή αρχή και είμαστε αποφασισμένα! Ορίσαμε την επόμενη συνάντηση των «σπόρων», η οποία απ’ότι κατάλαβα θα είναι σε κάποιο απομακρυσμένο και μαγευτικό μέρος με δέντρα και ρυάκι δροσερού νερού.

Καλό μου «σπόρι», αυτό είναι μόνο το αρχικό «στόρι» των «Λημνιών σπόρων». Κράτα γερά και περίμενε εξελίξεις!

Με αγάπη,

Η σπορο-‘Αννα

Κυριακή 5 Ιουνίου 2011

DEBTOCRACY - ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ

"Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα ντοκιμαντέρ με παραγωγό το θεατή. Το Debtocracy αναζητά τα αίτια της κρίσης χρέους και προτείνει λύσεις που αποκρύπτονται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Το ντοκιμαντέρ θα διανέμεται δωρεάν από τα τέλη Μαρτίου χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδοσης και θα υποτιτλιστεί σε τουλάχιστον τρεις γλώσσες.