Παρασκευή, 3 Σεπτεμβρίου 2010

ΠΕΛΙΤΙ - εκπομπή "Αληθινά σενάρια" 29-04-2010


Η εκπομπή της ΕΤ3 "Αληθινά Σενάρια",
στη φετινή γιορτή ανταλλαγής ντόπιων ποικιλιών του ΠΕΛΙΤΙ.







* και σε λίστα αναπαραγωγής , και τα 5 μέρη :
http://www.youtube.com/view_play_list?p=E8209B6111F2A193
...

Τρίτη, 6 Ιουλίου 2010

Τοπικό Δίκτυο Ανταλλαγής Αγαθών & Υπηρεσιών Λήμνου

Think global...

Στους καιρούς της κρίσης , που μας αναγκάζουν να περάσουμε, για να τη βγάλουμε καθαρή, θα πρέπει :

-ή να σκύψουμε ακόμα πιο πολύ το κεφάλι και να υποστούμε όποιο μέτρο έχει κριθεί , “απαραίτητο”, για το “καλό” μας...., και απλά να Γκρινιάξουμε για όλα αυτά που δεν έκαναν οι άλλοι για μας.
-ή να ξεσηκωθούμε και να τα Διαλύσουμε όλα, χλωρά και ξερά.

αλλά επειδή τα διλήμματα είναι συνήθως πλαστά, υπάρχει πάντα και τρίτη λύση (πιθανώς και τέταρτη, και πέμπτη, κ.ο.κ )
- να Δημιουργήσουμε νέους τρόπους συνύπαρξης μεταξύ μας.

Η κρίση που περνάμε, είναι οικονομική. Χρηματοπιστωτική. Δεν έγινε καμία φυσική καταστροφή που εξαφάνισε τους διαθέσιμους φυσικούς πόρους, ούτε έχει μειωθεί η διαθέσιμη τροφή .Απλά, οι περισσότεροι άνθρωποι, δεν έχουν αρκετά “χρήματα”, γιατί τα χρήματα έχουν την περίεργη ? τάση να μαζεύονται σε τσέπες λίγων.
Οπότε , ένας απλός άνθρωπος, αν θέλει να γλιτώσει την νόσο της κρίσης, θα πρέπει να αποφύγει την επαφή με ότιδήποτε είναι φορέας της ασθένειας. Σε αυτή τη φάση, ο φορέας της ασθένειας , είναι το χρήμα. Όπως αποφεύγουμε να ακουμπάμε, οποιονδήποτε και οτιδήποτε κουβαλάει αρρώστιες, έτσι πρέπει τώρα, να αρχίσουμε να αποφεύγουμε το χρήμα!
Τις συναλλαγές με χρήμα, και ακόμα περισσότερο, τις συναλλαγές μας με το περίπλοκο τραπεζικό μας σύστημα, το οποίο δημιουργεί το χρήμα , κυριολεκτικά εκ του μηδενός, οποτεδήποτε ένας άνθρωπος υπογράφει ένα χρέος προς μία τράπεζα.
(Για περισσότερες πληροφορίες αξίζει να δείτε αυτό το βιντεάκι: http://vimeo.com/5350419 )
Αδύνατο; Τίποτα δεν είναι αδύνατο.
Ουτοπικό; Περισσότερο ουτοπικό, είναι να περιμένουμε καλύτερες μέρες , για μας και τα παιδιά μας, μέσα σε αυτό το σύστημα , που ορίζει τις ζωές μας , με αυστηρά οικονομικούς όρους, αποσκοπώντας συνεχώς, στο χρηματικό κέρδος, ...
Επειδή όμως, οι ζωές μας, είναι σίγουρα κάτι παραπάνω, από τα οικονομικά νούμερα που μας έχουν περικυκλώσει, και επειδή οι ανθρώπινες σχέσεις, είναι σίγουρα κάτι παραπάνω από συμβόλαια, συμφωνητικά, και επενδύσεις, σίγουρα αξίζει να δοκιμάσουμε και άλλους τρόπους για να οργανώσουμε την κοινωνία μας, πέρα από το σημερινό χρήμα.
Δεν αλλάζουν βέβαια τα πράγματα , μέσα σε μία μέρα, και πρώτα από όλα, πρέπει να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι, και να επαναορίσουμε τι είναι τελικά αυτό που ζητάμε:
Είναι το κέρδος και η “ανταγωνιστικότητα”; Είναι οι αποδοτικότεροι ρυθμοί “ανάπτυξης”; Είναι τα χαμηλότερα spreads ;
Ή μήπως προτιμάμε να ξαναβρούμε την ποιότητα στη ζωή μας, και να ξαναχτίσουμε τη σχέση μας με τον συνάνθρωπο μας, αλλά και το φυσικό μας περιβάλλον;

Είμαστε ανταγωνιστικά ζώα, ή συμβιωτικοί οργανισμοί;
Όλα είναι θέμα επιλογής.

Είμαστε αυτό που επιλέγουμε να είμαστε. Και δυστυχώς , για όλα αυτά που ζόυμε στις μέρες μας, για αυτό το μοντέλο ζωής που κληρονομήσαμε και συντηρούμε με την ανοχή μας, ευθυνόμαστε όλοι μας, και όχι μόνο οι κυβερνήσεις και οι πολυεθνικές υπερεταιρίες. Αυτό που οφείλουμε να σκεφτούμε, είναι το τι κόσμο θέλουμε να παραδώσουμε στα παιδιά μας.
Και αφού το χρήμα έχει αρρωστήσει από τον ιό της κερδοσκοπίας, μπορούμε να χτίσουμε άλλους τρόπους, μία νέα Αχρήματη Οικονομία, βασισμένη στην εμπιστοσύνη και την αλληλεγύη απέναντι στους συνανθρώπους μας, το σεβασμό απέναντι στη Γη που είναι το σπίτι μας, και στον εαυτό μας , που οφείλουμε να τον απαλλάξουμε από τις άχρηστες φανταχτερές τροφές του σώματος , αλλά και του πνεύματος.


...act local

Τι μπορούμε να κάνουμε στη Λήμνο:
Τα εναλλακτικά οικονομικά δίκτυα, λειτουργούν καλύτερα σε τοπικό επίπεδο, και ακόμα ευκολότερα σε μικρά επαρχιακά μέρη, όπου υπάρχουν ακόμα κάποιοι δεσμοί ανάμεσα στην κοινότητα , και δεν είμαστε άγνωστοι μεταξύ αγνώστων, χαμένοι μέσα στα πλήθη μεγαλουπόλεων.
Επίσης υπάρχει ήδη, και περισσότερο στα χωριά του νησιού μας, η έννοια της αχρήματης οικονομίας, μιας και πολλές φορές χαρίζουμε πράγματα σε έναν φίλο ή συντοπίτη μας, η ανταλλάσουμε πράγματα, βασιζόμενοι, όχι σε κάποια οικονομική ή μαθηματική ισσοροπία, αλλά απλά , στην Αγάπη και την Εμπιστοσύνη.
Εναλλακτικά οικονομικά δίκτυα, υπάρχουν αυτή τη στιγμή σε ολόκληρο τον κόσμο. Η κυριότερη μορφή τους, έχει επικρατήσει να λέγεται L.E.T.S. (local exchange trading systems) , σε ελεύθερη απόδοση, μπορούμε να τα αποκαλούμε τοπικά δίκτυα ανταλλαγής , αγαθών, αλλά και υπηρεσιών.

Η βασική αρχή είναι απλή:
μία ομάδα ανθρώπων, ακόμα και μία παρέα ανθρώπων, μπορεί να ξεκινήσει ένα τέτοιο αχρήματο εναλλακτικό δίκτυο. Ο καθένας δηλώνει τι μπορεί να προσφέρει, καθώς και τι έχει ανάγκη. Όλοι έχουμε πάντα κάτι να προσφέρουμε, και όλοι έχουμε κάποια στιγμή ανάγκη από κάτι.
Οι συναλλαγές που γίνονται μέσα σε ένα τέτοιο δίκτυο, δεν τοκίζονται, και δεν παράγουν κέρδος. Μας βοηθάνε απλώς να αναπνεύσουμε στον ίδιο μας τον τόπο ,, αποφεύγοντας την οικονομική ασφυξία που προκαλεί το επίσημο χρηματικό συστήμα.
Για μεγαλύτερη ευκολία ,μπορεί να χρησιμοποιηθεί μία συμβολική μονάδα, για τη διαμόρφωση των τιμών. Κάτι σαν τοπικό συμβολικό νόμισμα (π.χ ένα ...τάλαντο!). Επίσης μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ως μονάδα μέτρησης το χρόνο, ή την εργατοώρα. Όλα αυτά κανονίζονται σε συλλογικό επίπεδο, από όλους όσους συμμετέχουν, μετά από συζητήσεις ίσως και συνελεύσεις. Εξαρτάται από το πόσοι πολλοί θα μαζευτούμε!
Προκύπτει βέβαια, η εξής απορία: Αφού θα υπάρχει μία μονάδα μέτρησης, και αφού θα υπάρχουν και τιμές , ποια η διαφορά , από το επίσημο χρηματικό μοντέλο;
Πρώτη μεγάλη και ουσιαστική διαφορά, είναι ότι δεν υπάρχει τόκος, οπότε δεν υπάρχει και κέρδος.
Κανείς δε πληρώνει περισσότερες μονάδες, όταν “χρωστάει” στο σύστημα μονάδες, για μεγάλο διάστημα, και κανείς δεν κερδίζει όταν έχει απόθεμα μονάδων, όσο διάστημα και αν περάσει. Βέβαια , για να λειτουργήσει ένα τέτοιο σύστημα, χρειάζεται κάτι πολύ απλό, μα και πολύ σημαντικό: εμπιστοσύνη.

Δεν υπάρχει τρόπος κάποιος να γίνει πλούσιος μέσα σε ένα τέτοιο σύστημα, όπως και δεν υπάρχει τρόπος κάποιος να γίνει ο φτωχός του συστήματος. Όλοι είναι ισότιμοι, όλοι βασίζονται σε όλους, και το Τοπικό Δίκτυο Ανταλλαγής , λειτουργεί απλά συντονιστικά, και βοηθάει τους συμμετέχοντες να κάνουν ευκολότερα τις μεταξύ τους συναλλαγές, και ταυτόχρονα μας επιτρέπει να έχουμε μεγαλύτερο εύρος στις επιλογές μας, μιας και δεν ανταλλάσουμε πλέον, ένας προς έναν, αλλά , ουσιαστικά ...όλοι προς όλους.
Αν θέλεις για παράδειγμα τυροκομικά και κρέας, και μπορείς να προσφέρεις εργασία π.χ. χτίσιμο, , και βρείς έναν κτηνοτρόφο που χρειάζεται να χτίσει κάτι εκείνη την περίοδο, τότε μπορείς να κάνεις μία απευθείας συμφωνία, για το πόσο θα δουλέψεις, και πόσα πράγματα θα πάρεις. Μέσα σε ένα Τοπικό Δίκτυο Ανταλλαγής, μπορείς να πάρεις τα προιόντα του κτηνοτρόφου αυτού, ακόμα και αν δε χρειάζεται εκείνη τη στιγμή τις δικές σου υπηρεσίες, ή τα δικά σου προιόντα. Χρεώνεσαι κάποιες μονάδες , τις οποίες θα τις ξεπληρώσεις κάποια στιγμή στο μέλλον, σε οποιονδήποτε μέλος του Δικτύου, και αντίστοιχα ο κτηνοτρόφος, έχει πίστωση, δηλαδή έχει αποκτήσει κάποιες επιπλέον μονάδες, τις οποίες μπορεί να τις χρησιμοποιήσει σε μία μελλοντική συναλλαγή του, με οποιοδήποτε φυσικά , μέλος του Δικτύου.

Όλο αυτό το εγχείρημα, προϋποθέτει ένα “μητρώο”, όπου θα καταγράφονται όλες οι συναλλαγές, καθώς και το διαθέσιμο των μονάδων, όλων των μελών του Δικτύου, ανά πάσα στιγμή. Με τη χρήση Η/Υ όλα αυτά γίνονται πλέον πολύ εύκολα!
Όλα τα μέλη του Δικτύου που το επιθυμούν , μπορούν να συμμετέχουν στο συντονισμό του συστήματος, και να διαχειρίζονται το μητρώο.
Όλες οι συναλλαγές καθώς και οτιδήποτε γίνεται μέσα στο Δίκτυο, θα δημοσιοποιούνται σε όλα τα μέλη.
Μόλις κάποιος εγγραφεί στο σύστημα, θα έχει πρόσβαση στη λίστα με τα υπόλοιπα μέλη , και σε όλα τα προϊόντα αλλά και τις υπηρεσίες, που υπάρχουν διαθέσιμα μέσα στο Δίκτυο.
Όλα αυτά βέβαια, είναι ίσως τεχνικές λεπτομέρειες , οι οποίες μάλιστα μπορούν να επανεξεταστούν στην πορεία, και όλοι μαζί να αποφασίσουμε το ΠΩΣ θα προχωρήσει η ιστορία.

Το βασικό είναι να βρεθούν κάποιοι άνθρωποι με περισσεύματα εμπιστοσύνης ,για να ξεκινήσει το εγχείρημα.
Δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε, ενώ έχουμε να κερδίσουμε πολλά! Και σημαντικότερο όλων , είναι οι ανθρώπινες σχέσεις που θα χτιστούν μέσα σε ένα τέτοιο Δίκτυο ανθρώπων του τόπου μας.

Ίσως να μοιάζει όνειρο θερινής νυκτός, αλλά είναι ήδη πραγματικότητα, και έχει βοηθήσει πολύ κόσμο, σε όλες τις γωνιές του πλανήτη μας. Στη χώρα μας υπάρχουν επίσης αρκετές προσπάθειες, και επίσης, υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια και το Πανελλαδικό Δίκτυο Ανταλλαγής Αγαθών και Υπηρεσιών Χωρίς Χρήματα, του ΠΕΛΙΤΙ.
Μέσα στο σημερινό χρηματό-πιστωτικο΄-τραπεζικό σύστημα, είμαστε απλά νούμερα. Είμαστε καταναλωτές, δανειολήπτες, καταθέτες, πελάτες. Σε ένα Τοπικό Δίκτυο Ανταλλαγής Αγαθών και Υπηρεσιών, είμαστε απλά άνθρωποι, και κοιτάμε να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον, και όλοι μαζί τον τόπο μας.

Παντελής Κ.
για το σπόρι της λήμνου:
spori.limnou@gmail.com
Σύνδεσμοι:

Τετάρτη, 2 Ιουνίου 2010

Εκδήλωση της Ανεμόεσσας για τις τοπικές ποικιλίες της Λήμνου , 4-5 Ιουνίου 2010




Δ Ε Λ Τ Ι Ο   Τ Υ Π Ο Υ

ΑΝΕΜΟΕΣΣΑ
Όμιλος Προστασίας Περιβάλλοντος και Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς νήσου Λήμνου


Τοπικές Ποικιλίες Λήμνου:    
Εργαλεία στήριξης και ανάπτυξης της αγροτικής οικονομίας του νησιού


Καταγραφή τοπικών ποικιλιών σπόρων από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο και Συναντήσεις  4 και 5  Ιουνίου στο Μούδρο, και στο Πορτιανού 


Η σημερινή κρίση στη γεωργία - που επήλθε λόγω των επιλογών της Κοινοτικής πολιτικής και  των διεθνών οικονομικών τάσεων (παγκοσμιοποίηση), προώθησε την εντατικοποίηση της γεωργίας μέσω της τυποποίησης, την αλλαγή των καταναλωτικών προτύπων, την εξαντλητική χρήση εδαφών και φυτοφαρμάκων, αλλά και την απαίτηση για το εύκολο και γρήγορο χρήμα - πρέπει να αποτελέσει μάθημα προς αποφυγή - σε διεθνές και τοπικό επίπεδο - και αφορμή για αναθεώρηση δεδομένων και προτύπων.

Η Ανεμόεσσα -Ομιλος Προστασίας Περιβάλλοντος και Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς νήσου Λήμνου- έχει τη βαθιά πεποίθηση ότι οι μικροί -ιδίως νησιωτικοί τόποι- μπορούν να ανταγωνιστούν και ισότιμα να αναπτυχθούν, αξιοποιώντας ακριβώς τη μικρή κλίμακα και τις ιδιαιτερότητες του  τόπου τους. Έτσι,  έχει θέσει ως κύριο στόχο της δράσης της να αναδείξει και ενθαρρύνει -με τις δυνάμεις της- τις παραγωγικές εκείνες δραστηριότητες του νησιού που συνδέονται με την ταυτότητά του και μπορούν καθοριστικά να συμβάλλουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων αλλά και στην πνευματική και κοινωνική ανάπτυξή τους. Στο ‘πλαίσιο αυτών των στόχων, η Ανεμόεσσα, σε συνεργασία με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, οργάνωσε πέρυσι μία πρώτη επιτυχή συνάντηση και  εκδηλώσεις με θέμα: Παραγωγικές Δραστηριότητες στη Λήμνο, προκλήσεις και προοπτικές για ένα καλύτερο μέλλον.
Φέτος, ως φυσική συνέχεια, οργανώνει μία δεύτερη σειρά συναντήσεων με θέμα: Τοπικές Ποικιλίες Λήμνου: Εργαλεία στήριξης και ανάπτυξης της αγροτικής οικονομίας του νησιού.

Η γη της Λήμνου αποτέλεσε πάντα το συγκριτικό της πλεονέκτημα. Οι δε τοπικές ποικιλίες του νησιού και η πλούσια αγροτική παραγωγή, είναι μέρος της άγραφης ιστορίας του  διαμορφώνοντας το τοπίο και την κοινωνία του, καθορίζοντας τις παραδόσεις και τον πολιτισμό του τόπου. Σήμερα , αξιοποιώντας με σύγχρονο τρόπο αυτές τις ίδιες ποικιλίες, μπορεί να αναδειχθούν προϊόντα ταυτότητας με σημαντικά  συγκριτικά πλεονεκτήματα, τα οποία και  να αποτελέσουν κεφάλαιο του τόπου με δυνατότητα συμβολής στην οικονομία του.


Οι συναντήσεις θα οργανωθούν με πρωτοβουλία της Ανεμόεσσας και  σε συνεργασία με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Τμήμα Επιστήμης Τροφίμων και Διατροφής του Πανεπιστημίου Αιγαίου και το Γραφείο Αγροτικής Ανάπτυξης του Επαρχείου Λήμνου.

Σε μία πρώτη φάση στόχος είναι  η καταγραφή τοπικών ποικιλιών σπόρων και η οργάνωση ζωντανών  συναντήσεων με την τοπική αγροτική κοινωνία και τους νέους επιχειρηματίες, ώστε να συζητηθεί το θέμα των ποικιλιών αυτών και να επισημανθεί  η σημασία της συλλογής, καταγραφής, μελέτης και αξιολόγησής τους. Ο απώτερος στόχος είναι η προώθηση και ανάπτυξη εκείνων των ποικιλιών που έχουν προοπτικές αυξημένης εμπορικής εκμετάλλευσης.

Η πρώτη συνάντηση θα έχει τη μορφή ημερίδας. Θα οργανωθεί στον Δήμο Μούδρου, τη Παρασκευή το απόγευμα στις 8.30 στην αίθουσα του Δημαρχείου.

Το πρόγραμμα θα περιλαμβάνει:    
Καλωσόρισμα  του Δημάρχου Μούδρου,  Κωσταντίνου Αδαμίδη
Σύντομη παρουσίαση του στόχου του προγράμματος και των ομιλητών από την πρόεδρο της Ανεμόεσσας  Φωτεινής  Ετμεκτζόγλου.
Ομιλία με θέμα: Σημασία των τοπικών ποικιλιών και των προοπτικών ανάπτυξής τους, από τον Δρ. Ροίκο Θανόπουλο, γεωπόνο, Τμήμα Γεωργικών Εκμεταλλεύσεων του Γεωπονικού Πανεπιστημίου,
Ομιλία με θέμα: Οι τοπικές ποικιλίες της Λήμνου, από τον Κώστα Θωμά, μεταπτυχιακό γεωπόνο του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών,
Ομιλία με θέμα:  Αντιθρομβωτικές ιδιότητες του σησαμέλαιου,, από τον Επίκουρο Καθηγητή Χαράλαμπο Καραντώνη, του Τμήματος Τροφίμων και Διατροφής του Πανεπιστημίου Αιγαίου,
Παρουσίαση από τον Πρόεδρο του Συνεταιρισμού Σαντορίνης  Μάρκο Καφούρο της επιτυχούς ανάπτυξης τοπικών προϊόντων με ταυτότητα όπως η φάβα και τα ντοματάκια, η κάπαρη κλπ.,
 Ομιλία με θέμα:  Επιχειρηματικότητα και καινοτομία, από τον Επίκουρο Καθηγητή Δημήτρη  Σκάλκο, του Τμήματος Τροφίμων και Διατροφής του Πανεπιστημίου Αιγαίου,
Θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση. Συντονιστής της ημερίδας θα είναι η Καθηγήτρια Βελτίωσης Φυτών,  του Γεωπονικού Πανεπιστημίου, Πηνελόπη Μπεμπέλη.

Η δεύτερη συνάντηση θα οργανωθεί στο Πολιτιστικό Κέντρο του Πορτιανού, το Σάββατο  στις 8.30.
Μετά το καλωσόρισμα του δημάρχου κυρίου Δημήτρη Βουλγαράκη θα ακολουθήσει ένα αντίστοιχο πρόγραμμα παρουσιάσεων. Στη συνέχεια ο χρόνος θα δοθεί για ανοιχτές συζητήσεις γύρω από τις ποικιλίες και προσφερόμενες προοπτικές. 

Επιπλέον και σε συνεργασία με τους δήμους και τους τοπικούς συνεταιρισμούς, η ομάδα των γεωπόνων ερευνητών και καθηγητών του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, θα επισκεφθεί μεταξύ 4 και 9 Ιουνίου όλα τα χωριά του νησιού και θα αναζητήσει και καταγράψει σπόρους τοπικών ποικιλιών, συζητώντας για τα χαρακτηριστικά τους και τις διάφορες χρήσεις τους (όπως στην καθημερινή διατροφή και στην κουζίνα, για τη διατροφή των ζώων κλπ).
Η συμμετοχή σας αποτελεί προϋπόθεση για την επιτυχία αυτής της προσπάθεια. Οι ιδέες και προτάσεις σας θα μας είναι πολύτιμες. 



              Το ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣΑΝΕΜΟΕΣΣΑΣ     

Δευτέρα, 12 Απριλίου 2010

Μία παρουσίαση για το νερό που πίνουμε

Η παρουσίαση αυτή μας ήρθε με email , και δυστυχώς δε ξέρουμε ποιος-ποια  την έφτιαξε.
Είναι αρκετά σύντομη και κατανοητή.






Πέμπτη, 1 Απριλίου 2010

10η Πανελλαδική Γιορτή Ανταλλαγής Ντόπιων Ποικιλιών


(* αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα του ΠΕΛΙΤΙ )
Το 2010 έχει οριστεί ως παγκόσμιο έτος βιοποικιλότητας και εμείς διαλέξαμε την 10η Πανελλαδική Γιορτή Ανταλλαγής Ντόπιων Ποικιλιών ως κεντρική εκδήλωση του Πελίτι για το παγκόσμιο έτος βιοποικιλότητας. Η γιορτή θα πραγματοποιηθεί σε ιδιόκτητο χώρο του Πελίτι στο Μεσοχώρι του Δήμου Παρανεστίου του Ν. Δράμας.

Τη γιορτή ξεκίνησε το Πελίτι το 1999 ως ανάγκη να μοιραστούν οι ποικιλίες που είχε συγκεντρώσει με πολύ κόπο και καταστρέφονταν. Σήμερα η γιορτή αγκαλιάζει ανθρώπους απ’ όλη τη χώρα και το εξωτερικό, μια γιορτή σταθμός στο θέμα των ντόπιων ποικιλιών στην Ελλάδα και όχι μόνο. Για τη 10η Πανελλαδική γιορτή, έχουμε προσκεκλημένους καλλιεργητές και οργανώσεις απ’ όλη την Ελλάδα αλλά και από πολλές γωνιές της γης.
Οργάνωση της γιορτής
Η γιορτή οργανώνεται από το Πελίτι και το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (Κ.Π.Ε) Παρανεστίου, νομού Δράμας

Οι στόχοι-όροι της γιορτής είναι
1.      Να δοθούν σε όσο το δυνατόν περισσότερους καλλιεργητές παραδοσιακές ποικιλίες λαχανικών, σιτηρών κ.α.
2.      Να έρθουν σε επαφή μεταξύ τους οι καλλιεργητές ντόπιων ποικιλιών και να ανταλλάξουν ποικιλίες, πληροφορίες και εμπειρίες.
3.      Να βρουν παραδοσιακές ποικιλίες οι καλλιεργητές που δεν έχουν παραδοσιακούς σπόρους.
4.      Να γίνουν όλες οι ανταλλαγές ελεύθερα, χωρίς τη μεσολάβηση του χρήματος.

Δικαίωμα συμμετοχής
Η γιορτή είναι ανοιχτή στον κάθε ενδιαφερόμενο άσχετα αν έχει σπόρους ή όχι.
Όσοι θα φέρουν σπόρους από παραδοσιακές ποικιλίες, φυτά ή αυτόχθονα αγροτικά ζώα θα πρέπει να συμπληρώσουν την αίτηση συμμετοχής τους ως τις 19 Μαρτίου 2010. Οι καλλιεργητές και κτηνοτρόφοι που δεν θα έχουν στείλει την αίτηση συμμετοχής τους μέχρι τις 19 Μαρτίου 2010 δεν θα γίνουν δεκτοί ως καλλιεργητές στη γιορτή.
Οι καλλιεργητές οι οποίοι θα φέρουν σπόρους, θα πρέπει να φέρουν τουλάχιστον 50 φακελάκια.
Θα πρέπει να φέρουν τους σπόρους τους συσκευασμένους σε χάρτινα σακουλάκια  στα οποία θα αναγράφεται:
1.      η ποικιλία
2.      η περιοχή καλλιέργειας
3.      το όνομα του καλλιεργητή
4.      ο τρόπος καλλιέργειας
   Οι καλλιεργητές που αδυνατούν να κάνουν αυτή τη συσκευασία θα μας ενημερώσουν έτσι ώστε να αναλάβουμε τη συσκευασία των σπόρων.
   Ζητάμε επίσης οι καλλιεργητές και οι κτηνοτρόφοι να φέρουν μαζί τους φωτογραφικό υλικό, για να το αναρτήσουν στα περίπτερά τους. Οι καλλιεργητές και οι κτηνοτρόφοι θα έχουν περίπτερα όπου θα παρουσιάζουν τη δουλειά τους, τους σπόρους ή τα ζώα τους.
   Οι καλλιεργητές και οι κτηνοτρόφοι, ερχόμενοι στο χώρο της εκδήλωσης, θα προμηθευτούν από τη γραμματεία-αν δεν το έχουν προμηθευτεί-το ειδικό καρτελάκι με το όνομά τους για να συμμετάσχουν στις συναντήσεις των καλλιεργητών.

Το τραπέζι της αγάπης
  Το μεσημέρι θα υπάρχει κοινό γεύμα με παραδοσιακές ποικιλίες. Τα φαγητά είναι προσφορά καλλιεργητών που παίρνουν μέρος στη γιορτή και φίλων. Μπορείτε να φέρετε και εσείς κάτι για το κοινό τραπέζι π. χ ψωμί, λάδι, τυρί, ελιές, κ.τ.λ.

Εθελοντής για τη γιορτή
Η εκδήλωση στήνεται από εθελοντές που εργάζονται σε όλη τη διάρκεια του χρόνου. Φέτος για πρώτη φορά η γιορτή έρχεται στην έδρα του Πελίτι. Αυτό απαιτεί πολλή περισσότερη εργασία από κάθε άλλη φορά και θα ήταν μεγάλη χαρά να μας βοηθήσετε σε αύτη την εκδήλωση εθελοντικά.
  
Πώς θα φτάσετε στο Μεσοχώρι του Δήμου Παρανεστίου:
Το Μεσοχώρι είναι οικισμός που ανήκει στο Δήμο Παρανεστίου Ν. Δράμας. Είναι χτισμένο κοντά στις όχθες του ποταμού Νέστου σε υψόμετρο 120 μέτρων και σε απόσταση 40 χμ από την πόλη της Δράμας, 48 χμ από την Ξάνθη, 72 χμ από την Καβάλα, 105 χμ από την Κομοτηνή, 205 χμ από τη Θεσσαλονίκη και 715 χμ από την Αθήνα. Από το αεροδρόμιο της Χρυσούπολης, μέσω Καβάλας, 110 χμ και μέσω Κεχροκάμπου 50 χλ.
Το Μεσοχώρι είναι στη μέση περίπου της επαρχιακής οδού Δράμας-Ξάνθης.
  
Με το ΚΤΕΛ ή το Τρένο
   Μπορείτε να έρθετε στο Μεσοχώρι με το ΚΤΕΛ Δράμας ή Ξάνθης και με το τρένο ως το Παρανέστι. Το Μεσοχώρι απέχει 2 χιλιόμετρα από το σταθμό του τρένου και την έδρα του Δήμου το Παρανέστι
Χρήσιμα τηλέφωνα:
ΚΤΕΛ Δράμας 2521032734
ΚΤΕΛ Ξάνθης 2541022684
ΟΣΕ Παρανεστίου 2524022148
   Μη ξεχάσετε να έχετε μαζί σας ζεστά ρούχα (είναι απαραίτητα).
Επίσης καλή διάθεση, συνεργασία και υπομονή.
Δηλώσεις συμμετοχής
Μπορείτε να ζητήσετε πληροφορίες και να δηλώσετε τη συμμετοχή σας στο τηλέφωνο 2524022059
από Δευτέρα ως Παρασκευή, εννιά το πρωί ως της μία το μεσημέρι.
Πληροφορίες μπορείτε να πάρετε και από την ιστοσελίδα του Πελίτι www.peliti.gr
Την αίτηση συμμετοχής σας μπορείτε να την στείλετε ταχυδρομικά στην ταχυδρομική διεύθυνση:
Πελίτι
Μεσοχώρι Παρανεστίου
Τ. Κ. 66035 Παρανέστι.

Τετάρτη, 24 Μαρτίου 2010

Ο θησαυρός μας: oι ντόπιες ποικιλίες της Λήμνου.

Τα παλιά τα χρόνια, το νησί μας είχε αυτάρκεια. Ότι χρειζότανε ο κόσμος, η λημνιά γη, του το έδινε. Πολλές οι ποικιλίες. Κάποιες καταγεγραμμένες από τα αρχαία χρονια. Τα λημνιά σιτάρια, ήταν ξακουστά, και έφταναν μέχρι την αρχαία Αθήνα, η ποικιλία αμπελιού “λημνιό” , αυτό που εδώ λέμε καλαμπάκι, αναφερεται ως αγαπημένη του Αριστοτέλη, τα λούπινα ήταν επίσης γνωστά, χιλιετίες πριν μαζί με τα ρεβύθια και τις φακές.


Πολλά είδη ήρθαν αρκετά πιο πρόσφατα, όπως και σε όλη την Ευρώπη, από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, μετά την “ανακάλυψη” της Αμερικάνικης ηπείρου.Οι ντομάτες, οι πιπεριές, οι μελιτζάνες, οι πατάτες, τα φασόλια, ...,..., και να μη ξεχάσουμε και το αγαπητό μας, καλαμπόκι, κατάγονται απο μέρη μακρινά, αλλά ταιριάξαν μια χαρά και στα δικά μας τα χώματα. Κάθε περιοχή , με το πέρασμα των αιώνων, και την συνεχή καλλιέργεια από τους ανθρώπους, οι οποίοι κρατούσαν το δικό τους σπόρο, για την επόμενη σπορά, “έφτιαξε” τις δικές της ποικιλίες, αυτές που ταιριάζουν περισσότερο με τις ιδιαίτερες συνθήκες του κάθε τόπου.
Έτσι και στη Λήμνο, μέχρι και λίγες δεκαετίες πριν, υπήρχαν...απ' όλα, και αρκετά. Τόσο, που γινόταν και εξαγωγές. Οι μονές του Αγ.Όρους, μέχρι το 1970, φαίνεται πως προμηθευόταν σχεδόν όλα τα απαραίτητα τρόφιμα, από τη Λήμνο. Υπήρχαν εργοστάσια σάλτσας, κάτι που σημαίνει πως στο νησί υπήρχε μεγάλη παραγωγή ντομάτας, και πολλές άλλες μικρές και μεγάλες βιοτεχνίες.
Σήμερα, δυστυχώς, ακολουθώντας το πανελλήνιο παράδειγμα, δε φτιάχνουμε και πολλά πράγματα. Προτιμάμε να αγοράζουμε από άλλα μέρη, ή και άπο άλλες χώρες, μιας και το κόστος είναι μικρότερο. Μακροχρόνια όμως, όλο αυτό το κυνήγι του φθηνού και του έτοιμου, μας κάνει νωχελικούς , και τοπικά, αλλά και ως χώρα ολόκληρη, με αποτέλεσμα να μη στηριζόμαστε πλέον στις δικές μας δυνάμεις. Χάνοντας την αυτάρκεια, γίνεσαι όλο και πιο εξαρτημένος, όλο και πιο ευάλωτος, και σε προσωπικό , και σε τοπικό , αλλά και σε εθνικό επίπεδο.


Στη Λήμνο, θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε τα δώρα μας: εύφορη γή , ήπιο ,μεσογειακό κλίμα , ξεχωριστές παραδοσιακές ποικιλίες φυτών. Φαίνεται πως δε μπορούμε να χτυπήσουμε ούτε τα ουκρανέζικα σιτάρια , ούτε τα τούρκικα όσπρια , ούτε και πολλά άλλα είδη, σε θέμα τιμής. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε , είναι να επενδύσουμε στις ιδιαίτερες γεύσεις που έχουν οι ιδιαίτερες ποικιλίες μας , και μάλιστα με ήπιας μορφής καλλιέργεια, ή ακόμα και βιοκαλλιέργειες. Φαίνεται πως, υπάρχει κόσμος που ψάχνει τέτοια ποιοτικά και ξεχωριστά τρόφιμα, και είναι διατεθιμένος να πληρώσει το κάτι παραπάνω. Και στη Λήμνο, όπως και στην υπόλοιπη Ελλάδα , αλλά ακόμα και σε χώρες του εξωτερικού υπαρχει αγορά. Ένα πολύ καλό παράδειγμα , είναι τα κρασιά μας, βασισμένα κυρίως, στις ντόπιες ποικιλίες του μοσχάτου αλεξανδρείας, και το καλαμπάκι. Επίσης ξεχωριστό προιόν, είναι και το θυμαρίσιο μέλι μας.

Το νησί μας βγάζει πολυ καλά φασολάκια.
Φασολάκια μαυρομάτικα (όσα βέβαια “γλιτώνουν” το βράσιμο, στην νεαρή ηλικία τους, ως αμπελοφάσουλα, προσφέροντας εξαιρετικές σαλάτες!)
Υπάρχει και η ποικιλία ασπρομύτικα, (ή ασπρουδερά), λευκό γαλακτερό χρώμα, με ...ακόμα πιο άσπρη μύτη. Πιάνουν αρκετά καλή τιμή στο εμπόριο, και εξαντλούνται γρήγορα. Όπως άλλωστε όλα τα ιδιαιτερα προιόντα.
Υπάχουν και φασόλια ξερά, που τα λένε “κλώσσες”. (και θα υπάρχουν και άλλα που ...μας διαφεύγουν! )
Υπάρχουν μικρόκαρπα ρεβίθια. Ρεβίθια “της παναγιάς”, τα λένε στην ανατολική λήμνο.

Υπάρχει η δική μας φάβα. Ο λεγόμενος “αύκος”. Όχι αυτή που συνήθως αγοράζουμε , η οποία είναι εισαγόμενη από ρεβίθι, αλλά η ντόπια ποικιλία, απο λαθούρι, και μάλιστα Lathyrus Ochrus, που το συναντάμε μόνο στη Λήμνο. Εδώ να θυμηθόυμε , πως η Σαντορίνη, που έχει και αυτή το δικό της είδος λαθούρι, έχει κάνει τη φάβα της ΠΟΠ, και το συγκεκριμένο προιόν, αν και έχει υπερδιπλάσια τιμή από τα εισαγόμενα , έχει γίνει γνωστό σε όλη την Ελλάδα, δημιουργώντας πολλή μεγάλη ζήτηση. Γιατί να μην έχουμε και μεις τη δική μας φάβα, και να προβάλουμε τον φτωχό μας τον άυκο;

Υπάρχουν και ντόπιες ποικιλίες σιτηρών.
Υπάρχει το “κριθάρι της παναγιάς” που καλλιεργείται, ακόμα, κυρίως στην ανατολική λήμνο, και καλλιεργείται ακόμα,
Παλίοτερα υπήχαν και αρκετά χωράφια με σουσάμι. Το σουσάμι της λήμνου, ήταν γνωστό. Δυστυχώς σήμερα, να έχουν μείνει, ίσως ,ελάχιστοι, άν όχι κανένας , σουσαμοκαλλιεργητής.

Παλιότερα υπήρχε η ποικιλία σιταριού “Λήμνος”, αλλά φαίνεται πως πλέον , δυστυχώς χάθηκε από τα χωράφια του νησιού μας. Ίσως να υπάρχει ακόμα σε καποια τράπεζα γενετικού υλικού, και κάποτε να καταφέρουμε να την επαναφέρουμε και στην καλλιέργεια.
Ο κ.Σαλαμουσάς, από το Μούδρο, βρήκε μία άλλη παλιότερη ντόπια ποικιλία, το “Μαυραγάνι λήμνου”, σε μία μονή στο Αγ.Όρος. Το ξαναέφερε στο νησί μας, και το καλλιέργησε. Το μαυραγάνι της λήμνου, που φαίνεται να ήρθε τη δεκαετία του 30 στο νησί μας, προέρχεται από μία ιταλική ποικιλία , “Καπεϊτι”, η οποία είναι ασπράγανη. Στα χώματα της Λήμνου όμως, έγινε...μαυραγάνι! Ψηλό φυτό, φτάνει το 1,40 – 1,50 μέτρα, και αποδίδει περίπου 250 κιλά ανά στρέμμα. Σκληρό σιτάρι, κατάλληλο και για σιμιγδάλι, αλλά και για αλεύρι για ψωμί και πίτες.

Το σιτάρι “Μαυραγάνι Λήμνου” τα φασολάκια, το ντόπιο μικρό ρεβίθι ,όπως και το λημνιό λαθούρι, καλλιεργούνται εδώ και λίγα χρόνια στο νησί μας, μέσα σε πλαίσιο “συμβολαιακής γεωργίας” με συμβόλαια που εξασφαλίζουν στους καλλιεργητές την αγορά όλης της σοδειάς , και μάλιστα σε προσυμφωνημένες τιμές, από τον κ.Σαλαμουσά στο Μούδρο.
(Αν υπάρχει και άλλος επαγγελματίας του χώρου, που ασχολείται με τις ντόπιες ποικιλίες, θα θέλαμε να μας ενημερώσει σχετικά )

Πέρα από τους επαγγελματίες βέβαια, η αγάπη για τους ντόπιους σπόρους και την ποικιλία στις γεύσεις , στα αρώματα, και εντέλει στην ίδια μας τη ζωή, αφορά κυρίως “ερασιτέχνες” “μπαξεβάνηδες”, που κρατάνε ένα μικρό κήπο, για τις ανάγκες του σπιτιού και για τους φίλους..
Σε τέτοιους μικρούς κυρίως μπαξέδες, συναντάμε πολλά και διάφορα παραδοσιακά κηπευτικά.

Όπως τις “βοντόνες” (ή βόντενες) τα λημνιά πεπόνια, που πρέπει να τα αφήσεις ξερικά, γιατί αλλιώς όπως λένε οι παλιοί, δε θα αντέξουν όλο το χειμώνα. Τα άγουρα μικρά πεπόνια, τα χρησιμοποιούν μερικές φορές, αντί για αγγουράκια....όπως μας είπε και η Γεωργία.
Επίσης ξερικά, προσαρμοσμένα στα νησιώτικα καλοκαίρια μας, και τα καρπούζια της λήμνου. Υπάρχουν τα στρογγυλα, υπάρχουν και οι “αλεπούδες” με σχήμα λίγο πιο περίεργο, κάπως σαν κολοκύθα, όπως μας είπε ο Βαγγέλης . Όλα τα ντόπια καρπουζια βέβαια, έχουν πολλά κουκούτσια, οπότε να είστε προετοιμασμένοι!
(Οι προσταγές , βέβαια, της σύγχρονης κατανάλωσης τροφών , είναι να ...αποφεύγουμε οτιδήποτε μας καθυστερεί, έτσι και τα καρπουζια, όπως και ατα μανταρίνια, πρέπει να είναι χωρίς κουκούτσια, για να μην χάνουμε χρόνο.
Απορία βέβαια άσχετη ή ίσως και όχι , με το θέμα μας, είναι το τι κάνουμε όλο αυτό τον χρόνο που “γλιτώνουμε” από όλες τις απλές και καθημερινές μας στιγμές, επιλέγοντας το σύγχρονο επιβαλλόμενο μοτίβο, του “πιο γρήγορα, πιο εύκολα, πιο φθηνά”. Μα, αν δεν απολαύσουμε αργά, και αν δεν κοπιάσουμε δημιουργικά, στις απλές καθημερινές μας πράξεις, τι να τον κάνουμε τον κερδισμένο χρόνο; να τον βάλουμε στην τράπεζα για να τοκιστεί και να τον χαρούμε αργότερα; Ακόμα μέχρι εκεί , δε φτάσαμε. !)

Υπάρχουν και οι λημνιές τομάτες. Υπάρχουν οι στρογγυλές, που αν μεγαλώσουν πολύ, κάνουν ...δίπλες!, υπάρχουν και οι “μήλες” τομάτες, (ή “μούσκλες) πιο μικρές και πιο μακρόστενες, καλές και για σάλτσα.
Υπάρχουν τα κλωσσάγγουρα, αγγουράκια μικρά , σαν αυγά της κλώσσας, όπως προδίδει και το όνομα τους.
Υπάρχουν ξερικά καλαμπόκια, με κοντό καλάμι, που καλλιεργούν αρκετοί στο νησί μας.
Και φυσικά, φασόλες και αμπελοφάσουλα.

Υπάρχουν ακόμα, λούπινα, ένα φυτό που μας συντροφεύει για χιλίαδες χρόνια

Στα δέντρα οι αμυγδαλιές της Λήμνου, είναι καταγεγραμμένες ως ξεχωριστή ποικιλία αμυγδαλιάς. Έχουμε δύο είδη αμυγδαλιές, αυτές με τα μεγάλα στρογγυλά αμύγδαλα, και αυτές με τα μακρόστενα μυτερά. Παλιότερα, τοι νησί παρήγαγε πολλά αμύγδαλα. Σήμερα, έχουν μείνει οι περισσότερες αμυγδαλιές απεριποιήτες, και ελάχιστοι από μας, μπαίνουμε στον κόπο , ακόμα και να τα μαζέψουμε απλά από τα δέντρα μας.

Σίγουρα υπάρχουν πολλά ακόμα που μας διαφεύγουν, και ίσως να έχουμε πολλές παραλείψεις, ενδεχομένως να υπάρχουν και διαφορετικές απόψεις σε κάποια σημεία.

Γεγονός πάντως , κοινώς αποδεκτό είναι πως :
Οι ντόπιες λημνιές ποικιλίες μας, μπορούν να αξιοποιηθούν πολύ περισσότερο σε επαγγελματικό επίπεδο, να δημιουργήθούν νέες θέσεις εργασίας , και να υποστηριχθεί το σημερινό αγροτικό εισόδημα. Όλα αυτά , λογικά θα γίνουν πολύ πιο εύκολα, και θα αποδώσουν πολλούς περισσότερους καρπούς , αν γίνουν μέσα σε πλαίσιο συνεργασίας και συνεταιρισμού.

Σε οικογενειακό και ερασιτεχνικό επίπεδο, σαν απλοί άνθρωποι όλοι μας, μπορούμε να παράγουμε μέρος της τροφής μας, μία διαδικασία καλλιέργειας, αγάπης και ικανοποιήσης. Δε χρειάζεται να παράγουμε τα πάντα, ούτε να γίνουμε όλοι...αυτάρκεις 100%. Έστω και με λίγα φυτά, η χαρά που θα εισπράξουμε βλέποντας τους σπόρους να ζωντανέυουν και να μεγαλώνουν, είναι μεγάλη.
Οι ντόπιες ποικιλίες, μπορούν να είναι η πρώτη επιλογή μας, έτσι απλά για να μπορούν να έχουν ως επιλογή τους και τα παιδιά μας, τις γεύσεις που χαιρόταν οι παππούδες μας, και να μη χαθούνε, για πάντα.
Γιατί κάθε ποικιλία που χάνεται, χάνεται για πάντα, και μαζί της χάνεται μία γεύση, ένα χρώμα, ένα άρωμα...και η ζωή συνολικά, γίνεται σίγουρα, έστω και λίγο, πιο άχαρη.
Ας την κρατήσουμε όσο πιο ποικιλόμορφη γίνεται.
Παντελής Κ.

Κυριακή, 21 Μαρτίου 2010

Πως να κάνουμε σπορείο φυτών


Για το σπορείο μας χρειαζόμαστε:
-σπόρους από ντόπιες ποικιλίες
-χώμα καλύτερα ειδικό χώμα από το φυτώριο, π.χ μείγμα τύρφης με κομπόστ.
-φυτοδοχεία ειδικά πλαστικά του εμπορίου, ή οτιδήποτε άλλο (π.χ. Πλαστικά ποτηράκια, κυπελλάκια από γιαούρτι, ...) αρκεί να μη ξεχάσουμε να κάνουμε 2-3 τρύπες από κάτω , για να στραγγίζει το νερό
Επίσης ίσως χρειαστούμε κάτι για να βάλουμε μέσα τα φυτοδοχεία μας, και να μη τα κουβαλάμε ένα ένα. Ένα τελάρο από το μανάβη, είναι μια χαρά.

Προετοιμασία
Γεμίζουμε τα κυπελλάκια μας με χώμα, και το πατάμε ελαφρά.
Βάζουμε τους σπόρους μας, και τους σκεπάζουμε με χώμα . Για να είμαστε σίγουροι, βάζουμε 3-4 σπόρους, και αργότερα θα κρατήσουμε το πιο δυνατό φυτό.
Τους σπόρους, τους θάβουμε περίπου , όσο είναι το ύψος τους, όχι βαθύτερα.
Ποτίζουμε συχνά, αλλά λίγο. Το πολύ νερό, δε χρειάζεται. Αρκεί το χώμα μας, να είναι πάντα ελαφρώς υγρό.
Για να προχωρήσει το σπορείο μας, χρειάζεται σχετικά ζεστό μέρος.
Ο σπόρος θα βλαστήσει μετά από 10 εώς 30 μέρες περίπου, ανάλογα την ποικιλία, αλλά και τις ιδιαίτερες συνθήκες του σπορείου μας.

Ανάπτυξη
Αφού βλαστήσει , το φυτό μας χρειάζεται πλέον και αρκετό φως για να μεγαλώσει. Αν το έχουμε μεσα στο σπίτι μας, θα χρειαστεί μία θέση μπροστά από ένα “φωτεινό” παράθυρο.
Αν το έχουμε έξω, θα πρέπει να είναι προστατευμένο από το κρύο, π.χ.με κάποιο πλαστικό.

Μεταφύτευση
Όταν μεγαλώσει αρκετά το φυτό μας, και φτιάξει καλά ο καιρός , το μεταφυτεύουμε στην τελική του θέση στο χωράφι μας, ή σε μεγαλύτερη γλάστρα στο μπαλκόνι μας, ή όπου αλλού θέλουμε!
Αν όλα πάνε καλά και μεγαλώσει, δε ξεχνάμε να κρατήσουμε σπόρο για του χρόνου!

Οι ντόπιες ποικιλίες έχουν προσαρμοσθεί καλύτερα στις συνθήκες που υπάρχουν, στο πέρασμα των χρόνων και γι’ αυτό έχουν καλύτερη ποιότητα και απόδοση. 

περισσότερα στις οδηγίες του ΠΕΛΙΤΙ :   
http://www.peliti.gr/pages/odigies_gia_sporeio.htm 
....... 

Πέμπτη, 18 Μαρτίου 2010

Σπορείο με ντόπιες ποικιλίες , με το Σώμα Ελληνικού Οδηγισμού

Την Κυριακή 21 Μαρτίου, στις 10:00 ,  τα παιδιά και τα στελέχη του ΣΕΟ, θα καθαρίσουν την παραλία στο Ρωμέικο γυαλό. 

 Στο τέλος θα φυτέψουμε σε κυπελλάκια, ντόπιους σπόρους από διάφορα κηπευτικά, και θα τα δώσουμε στα παιδιά του ΣΕΟ , για να τα μεγαλώσουν.
Όποιος θέλει να βοηθήσει, ευπρόσδεκτος.!

Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2010

Σπόροι διαθέσιμοι -Φεβρουάριος 2010

*Ενδεικτικά, υπάρχουν ήδη στο δίκτυο διαθέσιμοι σπόροι από:

Λημνιές ποικιλίες:

  • Λαθούρι λήμνου
  • Ρεβύθι λήμνου
  • Φασολάκι λήμνου “ασπρομύτικο”
  • Σιτάρι μαυραγάνι λήμνου
  • Πεπόνι λήμνου “βοντενα”
  • Καρπούζι λήμνου
  • Κρατούνες (κολοκύθες)
  • Ντομάτα λήμνου
  • Κολοκύθα για πίτες

Άλλες παραδοσιακές ποικιλίες
  • Μαρούλι
  • Ντοματάκι σαντορίνης
  • Μελιτζάνες
  • Ηλιόσποροι Κοζάνης
  • Αμπελοφάσουλα
  • Κολοκύθα μπαλκαμάκι
  • Πεπόνι εβρου
  • μοσχοκολοκύθα πορτοκαλί


Επίσης , υπάρχουν μικρά φυτά από: καλέντουλες και μελισσόχορτο, και βέργες από κλήματα.

Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2010

Φυλλάδιο γνωριμίας


Δίκτυο Ανταλλαγής Ντόπιων Σπόρων Λήμνου


Οι ντόπιες και παραδοσιακές ποικιλίες φυτών, έχουν προσαρμοστεί μέσα από τους αιώνες , στις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε περιοχής. Τις τελευταίες δεκαετίες οι περισσότερες χάθηκαν, ή κινδυνεύουν να χαθούν. Στη θέση τους , έχουν κυριαρχήσει ελάχιστες εμπορικές ποικιλίες καθώς και υβρίδια, που υπόσχονται υπεραποδόσεις, αδιαφορώντας για την υποβάθμιση της βιοποικιλότητας .
Οι παλιές , παραδοσιακές ποικιλίες του κάθε τόπου, είναι ένα κομμάτι της ιστορίας του. Ένα ζωντανό κομμάτι . Δυστυχώς , έχουν ήδη χαθεί πολλές γεύσεις, πολλά χρώματα και πολλά αρώματα από τα χωράφια μας και τα τραπέζια μας, και πρέπει να προσπαθήσουμε , για να μη γίνει ο τόπος μας , συνάμα και ο κόσμος μας, ακόμα φτωχότερος.
Το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε για να διατήρησουμε αυτούς τους τοπικούς θησαυρούς, είναι να τους καλλιεργούμε συνεχώς στα χωράφια μας, στους κήπους μας, ακόμα και στις γλάστρες μας, και να κρατάμε κάθε χρονιά το σπόρο μας. Ακόμα, και ως απλοί καταναλωτές, μπορούμε να βοηθήσουμε τη διάδοση των ντόπιων ποικιλίων, επιλέγοντας αυτα, για τη διατροφή μας.
Η δικτύωση και η συνεργασία , μπορεί να μας προσφέρει ακόμα περισσότερα. Μπορούμε να μοιράζουμε και να ανταλλάζουμε μεταξύ μας : σπόρους, μικρά φυτά, εμπειρίες, συμβουλές, μέχρι ... εργασία και τρόφιμα. Υπάρχουν δίκτυα ανταλλαγής σπόρων σε κάθε γωνιά του πλανήτη , όπως και στη χώρα μας , υπάρχουν σήμερα, αρκετά τοπικά δίκτυα. Το μεγαλύτερο, είναι το Πανελλαδικό δίκτυο του ΠΕΛΙΤΙ (www.peliti.gr), με εκατοντάδες μέλη από όλη την Ελλάδα. Το “σπόρι” μας, θα ...δικτυωθεί φυσικά, με κάθε τέτοια προσπάθεια.

Οι ντόπιες ποικιλίες , είναι επίσης καταλληλότερες, για βιολογικές καλλιέργειες. Εξαιτίας της καλύτερης προσαρμογής τους, σε κάθε τοπικό περιβάλλον, έχουν συνήθως μικρότερες απαιτήσεις για νερό, λιπάσματα, και είναι πιο ανθεκτικές στις ασθένειες.
Οι βιολογικοί τρόποι καλλιέργειας , έρχονται ως μία απάντηση στους σημερινούς συμβατικούς χημικούς τρόπους, και προσπαθόυν να επιφέρουν μία αρμονικότερη σχέση, ανάμεσα στον άνθρωπο, την τροφή του, και το περιβάλλον του.

Οι σημερινοί καταναλωτές, ψάχνουμε πάντα για ότι φθηνότερο και ότι μεγαλύτερο, αδιαφορώντας για το πως καλλιεργήθηκε, από τι σπόρο, με πόσα φαρμακα, πόσα χιλιόμετρα έκανε για να φτάσει στο μέρος μας, και τι είδους συντήρηση χρειάστηκε για να παραμείνει όμορφο και θελκτικό πάνω στο ράφι , ώστε να το διαλέξουμε.
Η ευθύνη είναι δική μας, και είναι αυτή που μας κάνει , όλους σημαντικούς.


Το “σπόρι” της Λήμνου, είναι ένα Δίκτυο ισότιμων μελών, χωρίς εκλεγμένα προεδρεία , και χωρίς κανένα συγκεκριμμένο κομματικό και ιδεολογικό προσδιορισμό και περιορισμό.
Χωράνε όλοι, όσοι ενδιαφέρονται και αγαπάνε τους σπόρους, σέβονται τη γη μας, και ενδιαφέρονται για την ποιότητα της τροφής μας. Δεν υπάρχει διάθεση παρά μόνο για δημιουργική δράση, και όχι για γκρίνια απέναντι σε “αρμόδιους”.


Ως πρώτοι στόχοι του δικτύου, (αφού μαζευτούμε!) , προτείνονται:
Να καταγράψουμε τις ντόπιες ποικιλίες φυτών, λαχανικών, αμπελιών, δέντρων, ...καθώς και τις ντόπιες φυλές ζώων, του νησιού μας.
Να μαζέψουμε σπόρους , και να φτιάξουμε μία μικρή τράπεζα σπόρων, ώστε να μοιράζουμε σε κάθε μελλοντικό ενδιαφερόμενο.
Να οργανωσουμε μία ενδεχόμενη συμμετοχή μας στην 10η Πανελλαδική Γιορτή Ανταλλαγής Ντόπιων Ποικιλιών, του Πελίτι, στις 10 Απρίλη 2010, με προσκεκλημμένους καλλιεργήτες και οργανώσεις, από όλη την Ελλάδα, αλλά και από πολλές γωνιές της Γης. Είναι μία καλή ευκαιρία να έχει το νήσι μας, μία παρουσία.

Τα υπόλοιπα, στην πορεία :-)

Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2010


Το "Σπόρι" ακόμα ...γίνεται.
Είμαστε , λίγο πριν τη βλάστηση.
; )